تبلیغات
عکاسی - عکس

گرچه فیلم های پانکروماتیک موجود بسیار خوب هستند، و در اکثر موارد استفاده از هیچ نوع فیلتر رنگی لزومی ندارد، هستند کسانی که بیش از ثبت صحیح و صادقانه دوستدار « دخل و تصرف» اند. برای این گروه یاری جستن از فیلترها ضروری است. با مراجعه به جدول فیلتر ها نیازی به توضیحات بیشتر باقی نخواههد ماند. علاوه بر فبیلترهایی که در این جدول بهنظر می رسد فیلترهای رنگی دیگری نیز موجود است که بعضی از آنها مصارف علمی دارد و در اینجا بدان ها اشاره نشده است .

بعضی دیگر در عکاسی رنگی و سیاه و سفید مشترکاً قابل استفاده اند و بالاخره گروهی تنها در عکاسی رنگی به کار می رود و تأثیر آنها دقیقتر از فیلترهایی است که در عکاسی سیاه و سفید کاربرد دارد.

فیلترهای بی رنگ

1-فیلتر جاذب ماوراء بنفش . 

نور سفید خورشید مرّکب از پرتوهای متعدد رنگینی است که پس از عبور از منشور تجزیه می شوند و طیفی به وجود می آید که در یک انتهای آن رنگ بنفش و در انتهای دیگرش رنگ قرمز دیده می شود. چشم انسان فقط قادر به دیدن امواجی است که به شکل این طیف ظاهر می شوند و طول موج آنها بین 400 تا 700 آنگستروم ( هر آنگستروم برابر ده میلیونم میلیمتر) باشد.

پایین تر از 400 آنگستروم اشعه ی ماورای بنفش ، اشعه ی مجهول (ایکس) ، اشعه ی کیهانی (گاما) و غیره وجود دارند و بالاتر از 700 آنگستروم اشعه ی مادون قرمز (فروسرخ)، امواج رادیو و الکتریسیته و غیره .

معمولاً هر نوع شیشه از گذشتن مقداری پرتو ماوراء بنفش جلوگیری می کند و چون جنس عدسی نیز نوعی شیشه است لذا در مواردی که مقدار پرتو مزبور زیاد نباشد به خوبی از گذشتن و راه یافتن آن به داخل دوربین و تأثیر گذاشتن بر روی فیلم ممانعت به عمل می آورد. اما وقتی مقدار اشعه بیش از قدرت جذب عدسی باشد لازم است از فیلتر U.V.  استفاده شود.

2-فیلتر پلاریزاسیون .

بی آنکه در جزئیانپت فنی موضوع وارد شویم. کافی است بدانیم که نور که مجموعه ای از تشعشعات الکترومغناطیسی  است، در فضا تمام جهات نوسان دارد، اما هنگامی که بر روی یک سطح براق غیرفلزی بتابدد، مانند سطح اب و شیشه و چوب براق و غیره ، انعکاس  می یابد و امواج منعکس فقط در یک جهت نوسان می کنند در این صورت گفته می شود که نور منعکس پُلاریزه (قطبیده) می شود.

این فیلتر نور محیط را دریافت کرده و تنها بخشی از آن را از خود عبور می دهد. وفتی به یک سطح براق غیرفلزی از پشت فیلتر  پلاریزاسیون نگاه  کنیم و آن را آهسته بچرخانیم مشاهده می کنیم که برحسب جهت فیلترو زاویه ی دید، بعضی از انعکاسات از بین می رود. حذف برق و انعکاس سطح های براق وقتی به حداکثر می رسد که زاویه ی تابش نور و زاویه ی انعکاس آن در مقایسه با سطح براق در حدود 33 درجه باشد .

علاوه بر این فیلتر پلاریزاسیون مصرف دیگری نیز دارد که مخصوصاً در عکاسی رنگی قابل توجه است. نور آسمان آبی ، در نتیجه ی پراکندگی مولکول های هوا، تا حدی پلاریزیه (قطبیده) است . وقتی پلاریزاسیون به طور صحیح جهتگیری شود می  تواند آبی آسمان را تیره تر کند، بی آنکه در سایر رنگها تغییری بدهد. این وضع موقعی حاصل می شود که محور  عدسی با جهت تابش نور خورشید زاویه ی 90 درجه تشکیل دهد. رنگ این فیلتر خاکستری خنثی و ضریب آن در حدود 3×  است.

با دوربین های رفلکس تک عدسی، که تأثیر فیلتر از داخل دریچه ی دید قابل مشاده است، به راحتی آن را می توان بر روی عدسی نصب کرد. در دوربین های رفلکس دو عدسی ابتدا فیلتر را روی عدسی دید می بندیم و پس از یافتن جهت  صحیح آن را به همان وضع روی عدسی عکسبرداری نصب می کنیم . در دوربین های غیررفلکس استفاده از پلاریزاسیون تقریباً عملی است .




11 شهریور 88 | نظرات ()
Blog Skin